Inloopteam Zuidrand in gesprek met ouders in coronatijden

Inloopteam Zuidrand sprak met ouders die leven in kwetsbare omstandigheden over hun ervaringen tijdens de Corona periode. Een grote waaier van verhalen en belevingen kwam naar boven. We schuiven enkele thema’s naar voor die volgens ons de nodige aandacht verdienen. Het is een keuze, een eigen interpretatie die we maken zonder te pretenderen ‘de stem’ van alle ouders te vertegenwoordigen.

Nood aan concrete informatie en praktische hulp

“De informatie die ik kreeg over de corona maatregelen, over de school, de laptops, gratis wifi, de hulp bij al mijn andere vragen, de voedselbonnen, de online huiswerkbegeleiding, de spelpakketten… het heeft allemaal heel hard geholpen.”  
“Er was veel onzekerheid in onze familie. De voedselbonnen en spelpakketten hielpen ons een beetje overeind.”

“Het ontlenen van een laptop op school was een grote zorg minder voor mij.”

Ouders ondersteunden elkaar via WhatsApp groepen

‘’De activiteiten in de WhatsApp groep vond ik zeer fijn om met mijn kinderen te doen thuis. Een aantal mama’s in de groep waren een goed voorbeeld.  Ik trok me daar echt aan op’’

Ik telefoneer dus ik besta

‘’De telefoontjes die we elke week kregen waren enorm ondersteunend voor mij, ik had het gevoel dat ik belangrijk was.’’

‘’Aan de telefonische contacten had ik zeer veel steun, ik had het gevoel dat er iemand was die me begreep en aandacht gaf, zo het gevoel van: Ik ben van belang.”

De crisis maakt indruk op kinderen

Krijgen deze kindjes ook speelgoed als ze ‘gewoon’ arm zijn?

"Deze uitspraak kwam van mijn 9- jarige dochter toen ik haar vertelde over de spelpakketten die we uitdeelden aan gezinnen tijdens de lockdown. Ze vroeg zich af wat het verschil was tussen ‘arm zijn in Corona’ en ‘gewoon arm zijn’… "

Scholen: Waar is de grootste gemene deler?

Ouders vertelden in de gesprekken ontzettend veel verhalen over scholen.  Maar de aanpak tussen scholen en zelfs de aanpak binnen eenzelfde school waren enorm verschillend.

Er waren veel positieve verhalen:

“De opdrachten en hulp vanuit de school was zeer goed, de opvolging door de juf was zeer goed.  Elke dag was er contact via WhatsApp door de juf.”
“Op school vroeg ik naar bezigheden voor mijn kind, ik kreeg verschillende knutsel-opdrachten en ook al het materiaal."
“De zus hielp haar broer als hij iets niet begreep, de buurvrouw hielp mijn dochter als ze vragen had. Vanuit de school was er veel ondersteuning en opvolging,. Als ze hun huiswerk niet gedaan hadden werden de kinderen op het matje geroepen, dat vond ik goed. De juf belde ons veel op.”

Tegelijk blijven ouders met veel vragen en frustraties zitten:

“Ik heb heel veel moeite met mijn zoon gedaan, maar we kregen niet voldoende terugkoppeling van de juf. Ik heb geen controle over zijn niveau, is hij achteruit gegaan of vooruit? Ik heb geen idee."
“Mijn dochter kreeg extra hulp voor rekenen, dat is weggevallen, dat vind ik spijtig. De school weet ook dat mijn zoon een achterstand heeft. Ook die extra ondersteuning is volledig weggevallen, dus heeft hij nu een grotere achterstand.“
“We hadden de eerste maand geen contact met de school wat ik wel jammer vond. Ook nadien heel weinig, en heel beperkt.“

We merken een grote nood  bij ouders om over hun ervaringen te spreken. Op welke manier kan er een dialoog ontstaan tussen ouders, kinderen en scholen om deze periode te verwerken en af te sluiten?

Game over…

“De parken en de scholen mogen niet meer sluiten, ze moeten voorzorgmaatregelen nemen maar niet meer sluiten. Vooral mijn oudste zoon had het moeilijk met de quarantaine. Hij beseft nu heel erg dat ons huis te klein is, hij wil een eigen kamer, hij herhaalde dit constant. Hij haat ons huis.”

“Met een groter huis had ik het minder zwaar  gehad, vooral met de vier kinderen.  De kinderen hadden geen plaats om te spelen, de buurvrouw klopte ook vaak op de muur als de kinderen speelden overdag. Voor mijn kinderen was dit niet goed, ze hebben er enorm onder geleden."

Kracht vinden in je geloof

“De ramadan kwam op tijd. We konden terug structuur binnen brengen in huis door de gebeden. Het huiswerk werd op tijd gemaakt.”

 “De ramadan bracht rust in huis. Mijn kinderen hebben ook hun draai gevonden hierdoor.” 

“Ik had wel schrik, maar ik had mijn geloof waardoor ik mij veilig voelde.”

In de greep van angst

“Ik heb veel stress gehad, de kinderen thuis, mijn man thuis, en de angst heeft veel invloed op mij gehad. Ik was een beetje verkouden en dacht dat ik Corona had, ik was er mentaal ziek van geworden. Ik had allerlei gedachten: wie gaat er voor mijn kinderen zorgen als ik ziek ben of dood ga, mijn man kan niet voor de kinderen zorgen…"

Alleen mezelf afzonderen en slapen hielp me even om de Corona situatie te vergeten, maar zodra ik terug wakker was, ging alles over Corona.  Ik had geen wifi, mijn gsm was kapot, dus ik had een dubbele quarantaine. Ik was echt afgesloten van de buitenwereld."

“Voor mij was het moeilijk, mijn man werkte door. Enkel in het weekend was hij thuis. Het was moeilijk om de kinderen bezig te houden, elke dag dezelfde dingen.  Alleen hielden ze zich niet bezig want ik heb kleine kinderen.  Het niet naar buiten mogen was zeer moeilijk voor mij. Maar toen we terug naar buiten mochten wilden de kinderen niet meer omdat ze zo bang waren."

Op welke manier kunnen we expertise en professionele hulpverlening mbt angst dichter bij gezinnen brengen ? Welke online methodieken bestaan er nu al? Zijn ze ook toegankelijk voor personen met een laaggeletterde achtergrond?

Relaties

De coronamaatregelen hebben bestaande relatiedynamieken versterkt en uitvergroot. Zowel in negatieve als in positieve richting.

We kregen veel vragen over scheidingen. Ouders vertelden dat er meer ruzie was en er ook meer werd geroepen tegen de kinderen. Er waren ook gezinssituaties waar verbaal geweld is geëscaleerd naar fysiek geweld en waar (crisis) hulpverlening nodig was. 

Maar tegelijk hoorden we ook veel positieve verhalen over relaties tussen ouders en kinderen en tussen ouders onderling.

We willen erkenning geven aan de moeilijke tijd die kwetsbare gezinnen hebben doorgemaakt maar we doen afbreuk aan hun veerkracht als we hen daarop zouden vastpinnen. 

Het laatste woord is daarom aan de gezinnen zelf

“De relatie met de kinderen is er op verbeterd. Ik zag veel zaken bij mijn kinderen die ik ervoor nooit had opgemerkt.”

“Mijn man helpt me heel goed, hij steunt me enorm, hij heeft heel veel aandacht en begrip voor mij en de kinderen in het algemeen. Ook het feit dat dat we gaan verhuizen geeft me  hoop, we wonen echt veel te klein en het appartement heeft vochtproblemen. Mijn man heeft heel veel moeite gedaan om een andere woning te zoeken."

“Door de Corona heb ik mijn kinderen meer leren kennen, onze band is versterkt, we zijn als gezin meer naar elkaar toe gegroeid.”

“Ik heb eigenlijk veel gerust, geen gedoe van hier en naar daar, fysiek en mentaal was het voor mij rustiger.”

“Mijn zoon heeft een nieuwe hobby sinds de quarantaine, hij is beginnen experimenteren met het repareren van elektronische apparaten.”

“De kinderen volledig thuis wil ik niet voor altijd, maar wel meer dan ervoor.  Ik heb minder aandacht besteed aan het huishouden, en meer aan mijn kinderen…”

“We zijn meer naar elkaar toe gegroeid! We aten veel samen, dit deden we voordien ook al maar nu nog meer. “ 

“We hebben koekjes gemaakt en veel cake gebakken thuis, we dansten samen voor tv mee met de muziek.”

“De kinderen hebben nu meer aandacht voor hygiëne, dat vind ik zeer fijn.  We zijn meer naar elkaar toe gegroeid.  We hebben veel geleerd uit deze periode.”

“Op de momenten dat ik online Nederlandse les had, kon ik even mijn negatieve gedachten wegzetten en kwam ik uit mijn negatieve spiraal, ik kreeg afleiding van de stress en angst die ik voelde”.

“Ik voelde angsten waardoor ik niet meer kon slapen. Dit heeft lang geduurd. Totdat ik zag dat mijn kinderen thuis dingen overnamen, dan ben ik me bewust geworden dat ik er over moest praten met iemand en vanaf toen ging het beter.”

“Ik heb veel talenten opgemerkt bij mijn kind die ik ervoor niet kende. Mijn man en ik hebben besloten om ons kind volgend jaar in een tekenschool in te schrijven.”

“1 gezin, 1 plan zorgde ervoor dat ik terug hoop kreeg. Het feit dat verschillende organisaties  samen naar ons verhaal wilden luisteren,  gaf ons moed. Vooral in deze tijden hadden we dat nodig."
 

inloopteam zuidrand