De Kenniswerkplaats Tienplus (een samenwerkingsverband van onderzoekers, praktijkprofessionals en de gemeente Amsterdam) bracht in opdracht van DMO Amsterdamse initiatieven gericht op betrokken vaderschap in kaart. Ook interviewden zij Antilliaanse, Marokkaanse, Turkse en Surinaamse vaders over de invulling en beleving van hun vaderschap. In het rapport Een vader is meer dan 100 meesters staan aanbevelingen hoe lokaal beleid zulk vaderschap kan versterken. Veel vaders spreken de wens uit dat instellingen voor zorg en welzijn zich, naast moeders, meer op vaders richten. Daarnaast vinden ze het belangrijk dat er een plek is waar ze ervaringen kunnen uitwisselen met andere vaders, bijvoorbeeld in laagdrempelige buurtvoorzieningen, vadercentra of opvoedbureaus.

In Amsterdam staat vaderemancipatie vol in de aandacht. De Kenniswerkplaats Tienplus (een samenwerkingsverband van onderzoekers, praktijkprofessionals en de gemeente Amsterdam) bracht in opdracht van DMO Amsterdamse initiatieven gericht op betrokken vaderschap in kaart. Ook interviewden zij Antilliaanse, Marokkaanse, Turkse en Surinaamse vaders over de invulling en beleving van hun vaderschap. In het rapport Een vader is meer dan 100 meesters staan aanbevelingen hoe lokaal beleid zulk vaderschap kan versterken. Betrokken vaders, inwonend of uitwonend, spelen immers een grote rol bij een positieve ontwikkeling van kinderen. De aanbevelingen zijn van belang voor zowel de emancipatie van vrouwen, voor de emancipatie en ontwikkeling van mannen zelf, als voor kinderen.

Opvoedingsondersteuning is een dienstverlening voor alle ouders maar vinden gezinnen met een migratiegeschiedenis de weg naar opvoedingsondersteuning ? EXPOO verzamelde een 10-tal Vlaamse en 30-tal Nederlandse publicaties en bracht zo de belangrijkste vaststellingen bijeen in deze themabundel.

Kwalitatief onderzoek op basis van interviews met allochtone moeders.

Deze eindverhandeling behandelt een praktische vraagstelling die werd geformuleerd door het Forum van Etnisch-Culturele Minderheden. Het Forum van Etnisch-Culturele Minderheden vraagt zich af hoeveel ouders uit de etnisch-culturele minderheden hun kinderen naar school brengen vooraleer ze leerplichtig zijn en wat de reden is om dit al dan niet te doen. Het Forum wenst ook te weten welke voor- en/of nadelen er verbonden zijn aan de participatie van etnisch-culturele minderheden aan het kleuteronderwijs. Hoofdstuk 5 handelt over opvoedingsondersteuning in het bijzonder.

Het Verwey-Jonker Instituut heeft in opdracht van het ministerie van VROM/Wonen, Wijken en Integratie onderzoek gedaan naar het versterken van de frontlinie in de zorg voor jeugd. De frontlinie bestaat uit personen en organisaties die dicht bij (groepen) burgers staan en activiteiten ondernemen om hun belangen te behartigen. Het initiatief voor deze activiteiten komt vaak ‘uit eigen kring’. De (Marokkaanse) buurtvaders zijn een bekend voorbeeld. De frontlinie vervult vaak, via een meer informeel en laagdrempelig aanbod, een brugfunctie tussen moeilijk bereikbare (migranten)groepen en de geïnstitutionaliseerde hulpverlening.
Deze studie analyseert de brugfunctie van de frontlinie en laat zien onder welke randvoorwaarden de verbinding tussen het informele en reguliere aanbod de meeste kans van slagen heeft. Essentieel is dat de lokale partijen – frontliniewerkers, instellingen én de gemeente – een gedeelde visie hebben op het bereiken van (migranten)doelgroepen en de rol van frontliniewerkers. De aanbeveling aan gemeenten is om als regisseur van het jeugdbeleid deze visieontwikkeling ter hand te nemen. De uitkomsten van het onderzoek krijgen een vervolg in het programma ‘Diversiteit in het Jeugdbeleid’ van ZonMw.

De maatschappij van vandaag is sterk veranderd vergeleken met die van onze ouders. We leven tegenwoordig in een informatiesamenleving waarin het individu centraal staat. De eigen opvoeding biedt ouders weinig houvast bij het opvoeden van hun kinderen. Voor migranten is het verschil nog groter, met name voor degenen die in een plattelandscultuur zijn opgegroeid.

Een goede ontwikkeling van alle kinderen en jongeren is een van de voorwaarden voor een gezonde samenleving. Centra voor Jeugd en Gezin (CJG) spelen hierin een belangrijke rol.  Maar vaak blijkt de stap naar een voorziening voor allochtone jongeren en ouders te groot. Onbekendheid maakt de drempel hoog. Het CJG heeft ook voor hen meerwaarde, maar moet nadrukkelijk inzetten op bereik en bekendheid. In dit CJG-bericht laten we verschillende deskundigen en professionals per onderwerp aan het woord met ervaringen, tips en aandachtspunten voor het CJG, met name gericht op allochtone ouders.

Allochtone jeugdigen staan zowel in beleid als in de publieke discussie volop in de belangstelling.  Terecht, want bijna een kwart van alle jeugdigen in Nederland van 0 tot 25 jaar is van allochtone afkomst.  De aandacht richt zich met name op problemen die bepaalde groepen jeugdigen hebben of veroorzaken.  Maar er zijn ook positieve ontwikkelingen te zien. Met name op de terreinen onderwijs en arbeidsparticipatie is de situatie van allochtone jeugdigen verbeterd. Het aantal jongeren dat een diploma in het hoger onderwijs behaalt is verdubbeld, allochtone vrouwen halen vaker een startkwalifi catie en het aantal jongeren met werk is toegenomen.

Dit dossier omvat informatie over achtergronden opvoedingsstijlen migrantenouders; migrantenvaders ; opvoedingsstijlen ; preventieve opvoedingsondersteuning ; interculturele competenties professionals ; deskundigheidsbevordering ; beleid rond preventieve opvoedingsondersteuning en de ontwikkeling rond Centra voor Jeugd en Gezin en tips voor de praktijk

Op welke manier gaan islamitische ouders bij het opvoeden van hun kinderen om met hun levensbeschouwelijke overtuigingen? Worden zij bij de opvoeding ondersteund door hun geloofsgenoten? Welke informatie staat hen ter beschikking? Hans van Crombrugge doet verslag van een kwalitatief onderzoek onder islamitische ouders in Vlaanderen. Hun opvattingen over opvoeding en ouderschap blijken volop in verandering. Zo streven jonge islamitische ouders naar een veel actievere opvoedingsrol voor vaders dan hun ouders.

Opvoeding verandert bij geïntegreerde Turks-Nederlandse moeders.  Er zijn zowel belangrijke gelijkenissen als verschillen in de opvoedingspatronen van Turks-Nederlandse en autochtone moeders. Als Turks-Nederlandse moeders hier geboren zijn en onderwijs gevolgd hebben, lijken hun opvoedingspatronen meer op die van autochtone moeders. Dat blijkt uit promotieonderzoek van Elif Durgel van de Universiteit van Tilburg. Durgel verrichtte onderzoek onder van oorsprong Turkse gezinnen in Nederland.